حرکت به سمت مدینه...

بعد از سوار شدن در اتوبوس ها در جده به امید خدا به سمت مدینه حرکت کردیم...

من و بابا محمد خیییلی خسته بودیم و به زور چشم ها مون رو باز نگه می داشتیم ولی سارینا خانوم کاملا در هواپیما خوابیده بود و در اتوبوس تازه اول بیداریش بود و از سر و کول من و بابا محمد بالا می رفت...

بعد از تقریبا نیم ساعت که از حرکت مون گذشت، هر جوری بود بهت شیر دادم و خوابت کردم و من و بابا هم از فرصت استفاده کردیم و یک چرتی زدیم، من به سختی خوابیده بودم چرا که باز هم توی بغل من بودی و به شدت پشتم درد گرفته بود.

خلاصه بعد از یک ساعتی که اتوبوس رفت به یک محلی رسیدیم که همه اتوبوس ها برای ناهار و نماز اونجا می ایستادند.

دوباره توی اون هوای گرم مجبور شدیم که از اتوبوس پیاده شیم و بعد از یک توقف ٤٥ دقیقه ای دوباره به راه افتادیم....

خلاصه خیلی خیلی خسته شدیم و بعد از تقریبا ٦ ساعت نشستن در اتوبوس به مدینه رسیدیم ....

همه مسافرها به علت نبودن اتاق های هتل به حرم رفتند ولی چون هوای ظهر مدینه خیییلی گرم بود، من و شما توی هتل ماندیم و به محض آماده شدن اتاق ها، به اتاق خودمان رفتیم و شما رو خواب کردم. (بعد از 16 ساعت در راه بودن، تونستی توی هتل روی تخت راحت بخوابی و من هم کنارت از خستگی بیهوش شدم...)

صبح ها برای نماز صبح و غروب برای نماز مغرب و عشا به حرم می رفتیم و ظهر ها یک روز در میان من یا بابا می رفتیم که شما در هتل بمانید، چون آفتاب خیلی تندی بود...

در کل دختر خوبی بودی و فقط به خاطر کم خوابی هایت کمی من و بابا رو اذیت کردی و علتش هم این بود که صبح ها ساعت 3 برای نماز صبح بیدار می شدیم که به حرم برویم، شما رو هم بغل می گرفتیم که از خواب بیدار نشی ولی به محض بغل کردنت بیدار می شدی و عادت نداری که توی بغل و در راه  بخوابی و به همین خاطر صبح خیلی زود بیدار می شدی و ایامی که ساعت 8 صبح به زیارت دوره می رفتیم، وقت خوابت بود و هر طریقی که بود باید شیر می خوردی که بخوابی .....

خلاصه ناشکری نمی کنم و نسبت به بچه های دیگری که توی کاروانمون بودن خیلی هم خانوم و صبور بودی ....

خیلی روابط عمومی ات با بچه های عرب خوب بود و هر جوری بود خودت رو به اونها می رسوندی و همیشه موقع نمازهای جماعت توی بغلم بودی و نماز می خوندم، چون می دونستم که اگه بغلت نکنم به محض دیدن بچه ای سریع به طرف اون میری و توی شلوغی حرم گمت می کنم و خلاصه اینکه تمام نماز جماعت می خواستی که از بغلم بیای پایین ... و در کل دلم خون می شد تا یک نماز جماعت بخونم... سختی ها رو تحمل می کردم به این امید که خدا این سختی ها رو ببینه و زیارت مون رو قبول کنه. 

ما خانوم ها که اجازه نداشتیم به داخل بقیع بریم ولی سارینا جونم 2 بار بعد از نماز صبح با بابا محمد به بقیع رفت و کلی کبوتر دید.... مامان جون خوش به سعادتت.

یکی از کارهای این سفرت این بود که به محض دیدن گربه و به ویژه کبوترها  صداهایی براشون درمیاوردی، طوری که ایامی که حتی تو هم نبودی به محض دیدن کبوتر، الهام و عارف و عمه راضیه به یاد تو همون صدا رو در میاوردن...

تو این سفر کاملا فهمیدیم که سارینا خانوم به شدت گرمایی هستند چون خیلی خیلی عرق می کردی .

٤ روز بیشتر در مدینه نبودیم و خیلی خیلی کم بود... در یک چشم به هم زدن گذشت...